Το Δάσος του Άλμπεϊ (μέρος 4ο)

(το τρίτο μέρος εδώ ) VIΙ Αραζίγκι    «Αραζίγκι, ανατολικά της γης των Χετταίων η πόλη» λέγαν οι Αιγύπτιοι, και ξόρκιζαν το όνομα με μια χειρονομία προς τον ήλιο. «Αραζίγκι, παραδομένη στα φτερά του Κέκου, υπνωτισμένη αιώνια στα κοάσματά του,» προσέθεταν οι ιερείς δαγκώνοντας τη γλώσσα τους και φτύνοντας αίμα. «Αραζίγκι, που η κόρη της … Συνεχίστε να διαβάζετε Το Δάσος του Άλμπεϊ (μέρος 4ο).

Το Δάσος του Άλμπεϊ (μέρος 3ο)

( το δεύτερο μέρος εδώ ) V. Στο Δάσος του Άλμπεϊ «Δεν είσαι χώμα, μήτε σάρκα αγκαλιάζει τα οστά σου. Εμείς διψάμε για τα ζεστά σημεία κάτω από την πέτσα του δάσους, κάτω από τους βωμούς του σάπιου κρέατος, κάτω από τις κουβέρτες της σκέψης. Τη βρώμα των καιόμενων οπλών που περιστρέφονται γύρω από προσωπεία … Συνεχίστε να διαβάζετε Το Δάσος του Άλμπεϊ (μέρος 3ο).

Το Δάσος του Άλμπεϊ (μέρος 2ο)

(Το πρώτο μέρος εδώ) ΙΙΙ. Φρανκόνια «Δέχτηκα λοιπόν να γίνω οδηγός της Σιφ, μέχρι να φτάσουμε στη Λειψία. Οι μέρες του ταξιδιού απλώνουν με αστίλβωτη καθαρότητα το περιεχόμενό τους στην περγαμηνή της μνήμης μου, ακόμη και τώρα. Από τα μάτια του τυραννικού ήλιου μας προστάτευαν οι πράσινοι γίγαντες, στη σκιά των οποίων από μικρός περιπλανιόμουν … Συνεχίστε να διαβάζετε Το Δάσος του Άλμπεϊ (μέρος 2ο).

Το Δάσος του Άλμπεϊ (μέρος 1ο)

«Άκου τώρα ξένε, εσύ που δε δίστασες να μοιραστείς τη φωτιά σου με ένα σακάτη γέρο, άκου την ιστορία ενός νεαρού οδοιπόρου κι ενός αιώνιου κοριτσιού. Όπως μοιράζεσαι μαζί μου τροφή, κρασί, και πολύτιμη ζεστασιά, θα μοιραστώ κι εγώ μαζί σου το σκοτεινότερο πετράδι του διαδήματος των αναμνήσεών μου. Άκου τώρα ευεργέτη του οδοιπόρου την … Συνεχίστε να διαβάζετε Το Δάσος του Άλμπεϊ (μέρος 1ο).