2015: A first retrospect

Top notch Albums: Awe / Vacantfield / End – Moerae A mighty collaboration, a split release of extraordinary thematic cohesion. Review here. Crypt Sermon – Out of the Garden (Epic) doom metal, of great heaviness and terrific guitar work. Memorable tracks, most of them of stellar status. Death Karma - The History Of Death & … Συνεχίστε να διαβάζετε 2015: A first retrospect.

Leviathan – Scar Sighted review

Έκτο full-length για τους(sic) Leviathan, νιοστή κυκλοφορία επί του συνόλου της δισκογραφίας τους. Ο Wrest πέρασε από τις συμπληγάδες των νομικών και προσωπικών προβλημάτων, έβγαλε το δηλητήριό του στο προηγούμενο ενδοσκοπικό “True Traitor, True Whore”, έγινε από τους αγαπημένους «black metal superstars» των μεγάλων φυλλάδων της αντίπερα όχθης του Ατλαντικού, και πλέον ποζάρει ως χαζομπαμπάς … Συνεχίστε να διαβάζετε Leviathan – Scar Sighted review.

A Forest of Stars – Beware the Sword you cannot see review

Ας ξεκινήσω με μια προσωπική παραδοχή: Αυτοί οι Άγγλοι είναι ότι καλύτερο έχει βγάλει το Νησί στο χώρο του black metal, μετά τους Cradle of Filth και τους Akercocke, εκτιμώντας τη συνολική μέχρι τώρα πορεία τους. Οι ομοιότητες με τα προαναφερθέντα σχήματα κινούνται και στον τομέα της διαφοροποίησης/απεμπλοκής από τον καθαρά μαυρομεταλλικό χώρο. Ακόμη και … Συνεχίστε να διαβάζετε A Forest of Stars – Beware the Sword you cannot see review.

Το Αλώνι της Μέρας και της Νύχτας

Μια μέρα πέρναγε ένα παλικάρι μέσα από το Ρουμάνι του Λήσταρχου, κοντά στα Πουρνάρια της Υφάντρας. Σαν βράδιασε κάθισε να ξαποστάσει κάτω από ένα μεγάλο βράχο. Είχε το νου του, γιατί εκεί κοντά ήταν και το Αλώνι του Αφέντη, που είχε βουλιάξει μέσα στη Γη πριν πολλά χρόνια. Μόλις πήγε να βάλει μια μπουκιά στο … Συνεχίστε να διαβάζετε Το Αλώνι της Μέρας και της Νύχτας.

Pillars of Eternity and Space

Ο χώρος του παιχνιδιού Στο Pillars of Eternity η πορεία του παίκτη ξεκινάει από την εξοχή. Μια περιοχή που παρουσιάζεται ως εχθρική (πριν ακόμη από την επίθεση· με την αμυντική στάση της κατασκήνωσης, με την αρχετυπική campfire η λάμψη της οποίας οριοθετεί τον ασφαλή δικό μας χώρο από το επικίνδυνο εξωτερικό χάος – την πραγματικότητα … Συνεχίστε να διαβάζετε Pillars of Eternity and Space.

Doctor Who Top Episodes – Season 4 (and extras)

Season 1 Season 2 Season 3 Μετά την συναισθηματική ψυχρολουσία του πολύ καλού εορταστικού “Voyage of the Damned” (προφανώς ήταν δύσκολο να έχεις την Kylie Minogue για σταθερό companion, αλλά..), το πρώτο κανονικό επεισόδιο της τέταρτης σεζόν επαναφέρει τη Donna της καρδιάς μας, την κατά τη γνώμη μου καλύτερη εκ των companions της νέας εποχής. … Συνεχίστε να διαβάζετε Doctor Who Top Episodes – Season 4 (and extras).

Isolert – Isolated Soul demo review

Isolert is a hatchling (duo) band coming from Volos, Greece, and “Isolated Soul” is their first demo release, independently (and only digitally) released. Quite short in duration (clocking just over 12 minutes), the release consists of 3 tracks, while the cover art is quite minimal and naturalistic. It seems that the band was formed in … Συνεχίστε να διαβάζετε Isolert – Isolated Soul demo review.

Nettlecarrier – Black Coffin Rites review

Τρία χρόνια πριν, το ομώνυμο ντεμπούτο των Nettlecarrier ανέβηκε πολύ ψηλά στις προτιμήσεις των παραδοσιακόπληκτων μαυρομέταλλων, και δικαίως, μιας και το δευτεροκυματικό υλικό τους ήταν άκρως ποιοτικό, ιδιαίτερα στο συνθετικό τομέα. Άλλωστε το line-up τους είναι βαρύ, με αιχμή του δόρατος βεβαίως τον πολύ Dirge Rep (πάλαι ποτέ Gehenna, Enslaved, πέρασμα από Aura Noir, κτλ). … Συνεχίστε να διαβάζετε Nettlecarrier – Black Coffin Rites review.

Hæthen – Shaped By Aeolian Winds review

First things first: all of you unfamiliar with Fallen Empire Record's “MDF XII” compilation, visit this link and download it. Though it (obviously) acts as the company's promo, the quality of these seven tracks is unquestionable. Following on the tradition of the SVN OKKVLT compilations (here and here), this is one release that embraces some of the … Συνεχίστε να διαβάζετε Hæthen – Shaped By Aeolian Winds review.

Vivus Humare – Einkehr review

Vivus Humare, a band formed in 2007 but having only a demo (2008's “Prolog”) in their arsenal, is a prime example of mismatching visual aesthetic vibes. On one hand, the band members' photos are suggestive of a “modern” and almost comical, Borgir-esque approach, which I personally find unattractive. But then one gazes upon the wonderful … Συνεχίστε να διαβάζετε Vivus Humare – Einkehr review.